April 21, 2026
De meeste mensen horen hetzelfde wanneer ze willen kopen:
→ “De notariskosten moet je zelf betalen.”
Voor veel starters voelt dat als een harde regel.
Geen discussie.
Geen uitzondering.
Geen ruimte.
Dus maken ze snel een conclusie.
Ze rekenen:
En denken:
→ “Dat heb ik niet, dus het kan niet.”
En daar stopt het.
Ze gaan niet verder kijken.
Ze onderzoeken hun situatie niet.
Ze haken af nog vóór ze echt weten wat mogelijk is.
Ondertussen zitten ze vaak hier:
Maar kopen lukt niet.
Niet omdat ze het niet aankunnen.
Maar omdat ze denken dat ze niet mogen starten.
De realiteit is minder zwart-wit.
Ja, meestal betaal je die kosten zelf.
Maar dat betekent niet dat elk dossier identiek bekeken wordt.
De juiste vraag is dus niet:
→ “Moet ik dit zelf betalen?”
De juiste vraag is:
→ “Hoe wordt mijn situatie beoordeeld?”
En daar zit vaak meer ruimte dan mensen denken.
Eerst de realiteit.
In de meeste gevallen:
Die kosten zijn:
Samen kom je meestal uit op:
→ €20.000 tot €25.000
Vaak rond €23.000 in een standaard situatie.
Dat bedrag wordt gezien als jouw eigen inbreng.
Maar daar stopt het niet.
De bank financiert meestal ook niet 100% van de woning — ontdek hier hoe notariskosten lenen kan.
Vaak ongeveer 90%.
Dus bij een woning van €300.000:
→ Totaal: ± €50.000 – €55.000
Voor een woning richting €400.000:
→ ± €60.000 – €65.000
Dat is de echte instap.
Banken kijken anders dan jij.
Jij denkt:
→ “Kan ik dit maandelijks betalen?”
De bank denkt:
→ “Wat is het risico als dit misloopt?”
Bij de woning:
Bij notariskosten:
Voor de bank betekent dat:
→ risico zonder zekerheid
Daarom zeggen ze:
→ dit moet jij zelf dragen
Daarnaast willen ze zien dat jij:
Dat geeft hen vertrouwen.
In theorie is dit logisch.
In de praktijk blokkeert dit veel dossiers.
Veel starters zitten hier:
Maar:
Misschien €15.000.
Misschien €25.000.
Niet slecht.
Maar niet genoeg binnen de standaard aanpak.
En dat is voldoende om vast te zitten.
Hier ontstaat de frustratie:
→ je kan het betalen → maar je kan niet starten
De meeste mensen stoppen te snel.
Ze denken:
→ “Ik heb dat bedrag niet, dus het kan niet.”
En daarmee sluiten ze alles af.
Maar dat is te simpel.
Ze kijken naar één regel en trekken daar een definitieve conclusie uit.
Wat ze missen:
→ niet elk dossier wordt identiek beoordeeld
En dat maakt een verschil.
De standaardregel blijft bestaan.
Maar de toepassing ervan kan verschillen.
Dat hangt af van:
In sommige gevallen ontstaat er ruimte.
Niet omdat regels verdwijnen.
Maar omdat ze anders worden ingevuld.
Bijvoorbeeld:
→ de manier waarop je dossier wordt opgebouwd → hoe het risico wordt ingeschat
Dat kan het verschil maken tussen:
Zonder dat de basisregels veranderen.
De meeste informatie is te simpel.
Je hoort:
→ “Je moet dit zelf betalen.”
Maar je hoort niet:
Gevolg:
Mensen nemen een beslissing op basis van een aanname.
Niet op basis van hun echte situatie.
En daardoor haken ze af.
Terwijl dat niet altijd nodig is.
Het is belangrijk om twee dingen te scheiden.
De regel:
→ notariskosten worden meestal niet mee gefinancierd
De realiteit:
→ jouw dossier bepaalt hoe zwaar die regel doorweegt
Wie alleen naar de regel kijkt, ziet een blokkade.
Wie naar het geheel kijkt, ziet soms mogelijkheden.
Als jij denkt:
→ “Ik heb dat bedrag niet, dus het kan niet”
Dan is dat vaak te kort door de bocht.
De echte vragen zijn:
Want dat bepaalt het resultaat.
Niet één losse regel.
Ja, in de meeste gevallen betaal je notariskosten zelf (ook bekend als notariskosten lenen).
Maar dat is niet het volledige verhaal.
De echte drempel is breder:
→ ± €60.000 – €65.000 nodig om te starten
En daar lopen de meeste mensen vast.
Niet op hun inkomen.
Maar op de instapkost.
Wat uiteindelijk telt:
→ hoe sterk je totale situatie is → en hoe die wordt beoordeeld
Denk je dat notariskosten jouw aankoop onmogelijk maken?
Bekijk hier welke mogelijkheden er bestaan om toch een woning te kopen zonder voldoende eigen middelen.
.svg){kind=small}
